Er staat een grote koffer in de klas.
Wat zou er in die koffer zitten?
In de koffer zitten kunstwerken van het oud Sint-Janshospitaal.
Deze kunstwerken mogen wij aanraken, in het museum mag dat niet.
Er staat ook een tweede koffer in de klas.
Op de koffer staan kunstwerken, schilderijen van Hans Memling.
"Kijk, twee dezelfde."
We kijken en vergelijken.
De schilderijen zijn ook puzzels.
De kunstwerken worden goed bekeken.
"Oei, hier klopt iets niet."
"Ik ga opnieuw beginnen."
"Dat is toch niet zo makkelijk."
Het spel 'mis-poes' krijgt een plaats aan onze spelletjestafel.
Wat is helemaal fout op deze prent?
In de verkleedhoed kunnen we ons verkleden.
De kleren van toen zagen er in die tijd helemaal anders uit.
"Wij zijn Sneeuwwitje en de slechte.
Dat is toch ook van die tijd!"
Inderdaad, sprookjes zijn ook van vroeger.
Boekjes over het ziekenhuis en kunst krijgen ook
een plaats in de klas.
Onze winkel veranderen wij in een apotheek.
Hier kan je kruiden en geuroliën kopen.
"Mmm, dat ruikt lekker."
Ons poppenhuis wordt 'een hospitaal'.
Alle poppen krijgen de nodige verzorging van de zusters.
Bij ernstige ziekte moeten ze toch even langs
bij de apotheek-zusters.
Ook ik krijg de nodige verzorging.
Volgens deze zuster is mijn been gebroken.
Een verband is dringend nodig.
De volgende dag maakt iedereen een zelfportret voor mij.
Ook Hans Memling tekende en schilderde mensen.
Iedereen is blij dat het terug school is.
We kunnen terug samen zingen, dansen, spelen, ...
We zingen met z'n allen '12 maanden bij elkaar'.
Spontaan slaan we onze armen over elkaar en wiegen mee met het lied.
We houden het gezellig door een thee-partijtje te organiseren.
Eerst ruiken we aan de verschillende soorten kruiden.
Soms vinden we het lekker ruiken en soms ook niet.
We kiezen voor de muntthee want dat ruikt naar kauwgom.
"Kauwgom smaakt toch iets anders."
We proeven eens zonder suiker en daarna met suiker.
Vroeger kregen de zieke mensen kruidenthee van de zusters om te genezen.
Dat was hun medicijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten